Unnamed

one of the invisibles ...

Unnamed

one of the invisibles ...

ببخشید اگر انقدر سیاه بود همه چیز ...

سه شنبه, ۱ فروردين ۱۳۹۶، ۰۳:۳۱ ق.ظ
هر سال که میگذرد ، همه جا را سیاه و سفید تر میبینم ...
انگار دنیا را با آمدنم رنگ زده اند و با گذشتنش میخشکد و می پوسد و میریزد ...
گاهی روی سفیدی رنگ هایی می بینم ...
روی دیوار سفیدی که رو به رویم است ... 
دیواری که رویش نقاشی های کودکانه ام را با قلمو ی بی رحم و رنگ بی روح دفن کردند ...
و مزار خاطرات من شد ، مزار آنچه میخواستم شوم ...
مزار یک داستان ...
و تمام شدنش هم با همین سفیدی ای است دورمان می کشند و به خاک تقدیممان میکنند  ...
و دفن می شود خط خطی هایمان ... مزار آنچه شدیم و نشدیم ...
مزار یک داستان ...
.
.
.
.
.
.
.
.
.
پ.ن )   باز هم  : 
Speak_to_me from Amy lee
موافقین ۰ مخالفین ۰ ۹۶/۰۱/۰۱

نظرات  (۰)

هیچ نظری هنوز ثبت نشده است

ارسال نظر

ارسال نظر آزاد است، اما اگر قبلا در بیان ثبت نام کرده اید می توانید ابتدا وارد شوید.
شما میتوانید از این تگهای html استفاده کنید:
<b> یا <strong>، <em> یا <i>، <u>، <strike> یا <s>، <sup>، <sub>، <blockquote>، <code>، <pre>، <hr>، <br>، <p>، <a href="" title="">، <span style="">، <div align="">
تجدید کد امنیتی